فیلم در آغوش درخت، نماینده ی ایران در اسکار 2025 شد

22 بهمن سال 1401 برج میلاد همه ی نفس ها در سینه حبس شده بود وقتی مجری میگفت:سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه اهدا می‌شود به آقای بابک خواجه پاشا برای فیلم درآغوش درخت بله! بابک خواجه پاشا با نوشتن داستانی صمیمی،ایرانی و دغدغه مند با پشت سر گذاشتن کارگردان‌های بزرگی مثل محمد علی باشه آهنگر که با فیلم سینما متروپل به میدان آمده بود ثابت کرد که در هر عرصه‌ای که قدم بگذاری هیچ مسئله‌ و موضوعی زیبا‌تر، عمیق‌تر و مهم‌تر از خانواده نیست اما ماجرا وقتی جالب تر شد که فیلم در آغوش درخت نماینده ی ایران در اسکار2025شد.

در این مقاله به همه جزئیات قابل توجه این فیلم سینمایی بی نظیرخواهیم پرداخت از بازیگران تا نقد ها و حاشیه ها و دلایلی که باعث شد قاب های طلایی این فیلم نه تنها بتواند دل از منتقدان و داوران چهل و یکمین جشنواره فجر ببرد بلکه پا فراتر بگذارد و روی صحنه ی طلایی اسکار هم قدم بزند تا انتها با مطلب همراه شوید تا با هم در آغوش درخت آرام بگیریم.

فیلم در آغوش درخت در جشنواره فجر

جشنواره فجر 41 حاشیه های بسیای با خود به همراه داشت.از کم لطفی بعضی هنرمندان پرده ی نقره ای سینما به جشنواره تا خبر لو رفتن برندگان جشنواره اما هیچ کدام از این حواشی باعث نشد که فیلم در آغوش درخت در جشنواره فجر ندرخشد و به عنوان اولین اثر بلند بابک خواجه پاشا نوید ورود یک فیلم ساز جوان از جنس دغدغه‌های ارزشمند پا به عرصه سینما گذاشته است.

در مراسم اکران فیلم در آغوش درخت کارگردان این اثر بابک خواجه‌پاشا انتقاداتی نسبت به کمبود فیلم‌های خانوادگی با محتوای تربیتی در سینما مطرح کرد و گفت که فیلمش تنها ۱۸۰ سانس روزانه دریافت می‌کند، در حالی که فیلم‌های کمدی بیش از ۸۰۰ سانس دارند. خواجه‌پاشا همچنین از مسئولان خواست تا حمایت بیشتری از فیلم‌های اجتماعی داشته باشند تا فرصتی بهتر برای اکران آثار این چنینی فراهم شود.

تهیه‌کننده فیلم در آغوش درخت سجاد نصرالهی‌نسب نیز بر این نکته تأکید کرد که این فیلم داستانی برای بیداری مخاطب در مورد خانواده و فرزندآوری روایت می‌کند و انتقاد کرد که در عمل به سیاست‌های خانواده‌محور، کمتر توجهی می‌شود. بازیگر فیلم، جواد قامتی، نیز امیدواری خود را ابراز کرد که روزی این فیلم در سینمای بزرگ‌تری با تماشاگران بیشتر اکران شود.

فیلم در آغوش درخت که توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و سازمان سینمایی سوره تولید شده است، در جشنواره فجر فروش چشم گیری داشت و موفق به جذب بیش از ۶۲ هزار مخاطب شد.

خواجـه پاشـا در جشنواره فجر بـا بیـان اینکـه ایـن اثـر را بـه تمـام مـادران ایرانـی تقدیـم میکنـد، گفت: دربـاره موضـوع اثـر بایــد بگویــم کــه خانــواده موضوعی‌اســت کــه همــواره دغدغــه مــن بــوده اســت. از خانــواده میتــوان اجتمــاع و سیاســت را درسـت کـرد. مـا بایـد روی مسـاله طـلاق کـه رشـد چشـمگیری در کشور ما دارد، کار کنیم و فیلم بسازیم.

جالب است که او به سینمای امروز نگاه انتقادی دارد و معتقد است: مـا یـک دهـه اسـت بـه سـمت سـینمای خاکسـتری حرکـت کردیـم کـه شـبیه سـینمای اروپای شـرقی اسـت، حتی نـود درصد فیلمها خاکســتری اســت در حالــی کــه ســینمای مــا ســینمای رنــگ و زیباییهاسـت. مـا ایـن سـینما را فرامـوش کردیـم. فیلـم خانـه دوسـت کجاسـت اثر بسـیار ارزشـمندی اسـت اما ما مابهازای آن را در ســینما نمیبینیــم. امیــدوارم دوبــاره بــه ایــن نــوع ســینما بازگردیم.

خواجه پاشـا در جـواب به این نقد که در آغـوش درخـت شـبیه بـه سـینمای رضـا میرکریمـی اسـت گفت رضـا میرکریمـی از سـینما جداشـدنی نیسـت. بـه قـدری در سـینمای ایـران تاثیـر گذارنـد کـه بدنه سـینما مدیون او اســت. باعــث افتخــار اســت حتــی اگــر فیلــم مــن شــبیه بــه سینمای ایشان شده باشد.

موضوع فیلم در آغوش درخت

داستان روایت‌گر زندگی زوجی به نام «کیمیا» و «فرید» است که پس از دوازده سال زندگی مشترک، به نقطه‌ای بحرانی رسیده و تصمیم به جدایی دارند، در حالی که دو پسر یازده و چهار ساله دارند. این فیلم، با نگاهی عمیق و انسان‌گرایانه به روابط خانوادگی و تعارض‌های درونی شخصیت‌ها، بیننده را با چالش‌های احساسی و اجتماعی آشنا می‌سازد.

نقطه عطف اصلی فیلمنامه این فیلم، وابستگی شدید دو برادر و تصمیم قاطع کیمیا(با بازی مارال بنی آدم) و فرید( جواد قامتی) برای جدا کردن آن ها از همدیگر است. این موضوع، عمق داستان را بیشتر کرده و به عنوان محور اصلی درام، به خوبی در روند روایت قرار گرفته است. در این راستا، فوبیای «کیمیا» که به عنوان عامل اصلی جدایی او از فرید معرفی می‌شود، ازجمله عناصر مهمی است که طراحی و ساختار داستان را غنی‌تر می‌کند. این فوبیا نه تنها ریشه در تخیل نویسنده دارد، بلکه به‌خوبی در لایه‌های داستان گنجانده شده است.

با شروع فیلم و نمایش تابلوی «۱۵ کیلومتر تا ارومیه»، تماشاگر به درون زخم‌های روحی «کیمیا» پی می‌برد و به تدریج شخصیت‌ها، شامل «رضا» برادر جوان «فرید» نیز معرفی می‌شوند. این شخصیت‌ها در کنار هم، روایت‌های فرعی را شکل می‌دهند که به عمق داستان افزوده و ساختار روایی فیلم را پیچیده‌تر می‌کند. اوج تنش در نیمه نخست فیلم با افتادن «علیسان» به استخر پرورش ماهی، نمادی از بحرانی است که هم به ارتباطات خانوادگی آسیب می‌زند و هم بر وابستگی بین دو برادر تاکید می‌کند.

نیمه میانی «در آغوش درخت» به‌دلیل ریتم حاکم بر فیلمنامه و مشکلاتی در تدوین، کمی دچار اختلال می‌شود. در اینجا جدایی دو برادر به موضوع اصلی داستان بدل شده و کیمیا و فرید باید به درک جدیدی از زندگی برسند. هرچند لحظاتی از این درک به وقوع می‌پیوندد، اما تاکید خواجه پاشا بر یک حادثه هولناک و کش دادن آن، درنهایت به آسیب دیدن روند روایت منجر می‌شود. احتمالاً با پرداختن بیشتر به علاقه رضا به دختر جوان کارگر فرید، فیلم می‌توانست جذاب‌تر و پویا‌تر باشد.

اما هرچه به پایان داستان نزدیک‌تر می‌شویم، قصه جان تازه‌ای به خود می‌گیرد و به یک پایان درخشان منجر می‌شود که نه تنها تمامی گره‌ها را می‌گشاید بلکه یک نشانه تامل‌برانگیز را نیز به بیننده ارائه می‌دهد. بابک خواجه پاشا، در نخستین تجربه کارگردانی بلند خود، به‌خوبی از فضای خاص منطقه آذربایجان غربی و اطراف ارومیه بهره‌برده و آن را به نفع داستان به کار گرفته است. او توانسته از زیبایی‌های بصری به‌عنوان نقطه قوت فیلم استفاده کند بدون آنکه به سطحی‌نگری دچار شود.

این فیلم به‌ویژه در ایجاد تعلیق در دو لحظه کلیدی زیبا تر می‌شود؛ اولی غرق شدن علیسان (رایان لطفی) در استخر پرورش ماهی و نجات او توسط برادر بزرگترش، طاها (اهورا لطفی) است. همین اتفاق جزئی به والدین هشدار می‌دهد که مسائل کوچک می‌توانند به یک حادثه بزرگتر تبدیل شوند. تعلیق دوم، شدیدتر و نفس‌گیرتر است و حاضرین را تا زمان مشخص‌شدن وضعیت نهایی در اضطراب نگه می‌دارد. و تا پایان روند فیلم کیمیا و فرید متوجه می‌شوند که جهانشان آن‌قدر ها هم از یکدیگر دور و غریبه نیست.

سایتIMDB که به ابن فیلم امتیاز7 داده است در خلاصه موضوع فیلم در آغوش درخت اینطور می‌نویسد:

بحران زندگی کیمیا و فرید که دوازده سال از ازدواجشان می گذرد، دنیای فرزندانشان را ویران می کند. کودکانی که در زندگی چیزی جز مهربانی بلد نیستند.

نقد فیلم در آغوش درخت

در دنیای سینمای ایران، فیلم‌ها معمولاً در فضاهای شهری و با لوکیشن‌هایی تکراری ساخته می‌شوند. اما بابک خواجه پاشا، در اولین ساخته سینمایی‌اش، «در آغوش درخت»، تصمیم گرفته است تا دوربین خود را به استان آذربایجان غربی و شهرستان ارومیه ببرد. این انتخاب جغرافیایی، باعث شده تا فیلم از لحاظ بصری و نوسازی در روایت، تفاوت‌های قابل توجهی با دیگر آثار سینمای ایران داشته باشد.

کارگردان فیلم بابک خواجه پاشا، با نگاهی دغدغه‌مند به مسائل خانوادگی و بحران‌های آن، در تلاش است تا ابعاد آسیب‌های اجتماعی را به تصویر بکشد. حتی داستان فرعی رضا (روح الله زمانی) و دختر مورد علاقه‌اش که دو برادر را به رقیب عشقی تبدیل می‌کند، پیش‌زمینه‌ای از بحران‌های خانوادگی را به نمایش می‌گذارد. این امر نکته‌ای را به ما یادآوری می‌کند که زخم‌های کوچک می‌توانند پیامدهای ویرانگری به دنبال داشته باشند.

یکی از نقاط قوت فیلم در آغوش درخت بهره‌گیری از فضاهای بومی و محلی آذربایجان است. جواد قامتی هم در نشست فیلم در آغوش درخت قبلا به این موضوع اشاره کرده بود و گفته بود: اگـر فیلمسـازان بداننـد ارومیه چه بهشـتی اسـت بـرای سـاخت فیلـم از آن جـدا نمی‌شـوند.

دوربین فیلمبرداری محمد فکوری مناظر زیبای طبیعت ارومیه و عناصر مرتبط با آن را به زیبایی به تصویر می‌کشد و با قاب‌های خارج از فضای تهران، حس نوستالژیک و عمیق‌تری به داستان می‌بخشد. در حالی که شخصیت‌ها و سبک زندگی آنها با آنچه در زندگی روزمره مردم می‌گذرد، ارتباطی نزدیکی دارد. حتی استفاده از زبان ترکی در برخی دیالوگ‌ها و زیرنویس‌های فارسی، مخاطب را از خود دور نمی‌کند و این نشان از موفقیت خواجه پاشا در روایت داستان دارد.

انتخاب بازیگران، یکی دیگر از نقاط قوت این فیلم به شمار می‌آید. مارال بنی آدم با تسلطی که بر شخصیت «کیمیا» دارد، لایه‌های درونی این شخصیت را به شکل مطلوبی نمایش می‌دهد. جواد قامتی نیز با بازی برون‌گرایانه خود در نقش «فرید»، همکاری موفقی با بنی آدم برقرار کرده است. در عین حال، بازیگران کم سن و سال فیلم نیز با استعداد خود، نقطه قدرتی برای «در آغوش درخت» به شمار می‌آیند و این موفقیت به‌راستی به توانایی خواجه پاشا در هدایت بازیگران برمی‌گردد.

بعد از فیلم آتابای که پروژه مشترک بین هادی حجازی و نیکی کریمی بود و در پی حواشی ایجاد شده درباره ی فیلمی که از لهجه ی آذری در آن استفاده شده استفاده از لهجه در فیلم ها کار پر ریسکی است که ممکن است انتقاداتی را همراه داشته باشد.

اما ایــن فیلمســاز دربــاره اســتفاده از لهجــه گفت: اســتفاده از لهجــه بســیار خــوب اســت و یــک تفـاوت و عنصـر عجیـب غریـب در فیلـم ایجـاد میکنـد مثـلا یکـی ترکـی حـرف میزنـد و دیگـری فارسـی جـواب میدهـد و… . در شـهر ارومیه واقعا همین طور اسـت.

 کارگردان فیلم در آغوش درخت

بابک لطفی خواجه‌پاشا به عنوان کارگردانی که در دنیای هنر سینما درخشش خاصی دارد به اصطلاح خاک صحنه زیادی خورده است. او که متولد ۳۱ فروردین ۱۳۶۰ و است. او با استعداد و خلاقیت بی‌نظیر خود، به عنوان فیلم‌ساز تازه کار فیلمنامه‌نویس و بازیگر شناخته می‌شود و آثارش با استقبال و تحسین مخاطبان و منتقدان مواجه می‌شود. بابک در سال‌های اخیر توانسته است جایزه‌های متعدد و اعتبارهای مهمی را کسب کند که نشان‌دهنده توانایی‌ها و استعدادهای اوست.

دریافت سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌نامه در چهل و یکمین دوره جشنواره فیلم فجر بود. فیلم در آغوش درخت(۱۴۰۱) نه تنها به عنوان یک اثر هنری برجسته شناخته شد، بلکه با کارگردانی و نگارش سناریوی منحصربه‌فرد او، موفق به دریافت دیپلم افتخار بهترین کارگردانی فیلم اول نیز شده است. این دو جایزه مهم، نشان‌دهنده توانایی‌های بالای وی در ایجاد داستانی جذاب و کارگردانی مؤثر است.

بابک لطفی خواجه‌پاشا در طول فعالیت خود در عرصه سینما و تلویزیون، آثار متعددی را خلق کرد. باید اعتراف کرد کارگردانی فیلم در آغوش درخت به عنوان بزرگترین موفقیت او شناخته می‌شود. همچنین او در فیلم «آبی روشن» (۱۴۰۲) به عنوان بازیگر و نویسنده حضور دارد و برای این فیلم نامزد هفت سیمرغ بلورین شده است.

در زمینه فیلم‌های کوتاه، او با آثار مختلفی از جمله «جشن لیلا» و «گم‌بست» شناخته می‌شود. این آثار علاوه بر موفقیت‌های هنری، جوایز مختلفی را از جشنواره‌های معتبر دریافت کرده‌اند.

دستیار کارگردانی و فعالیت‌های تلویزیونی

علاوه بر کارگردانی و نویسندگی، بابک لطفی خواجه‌پاشا تجربیات قابل توجهی در دستیار کارگردانی نیز دارد که رد پای برخی از آن ها را می‌توان در فیلم در آغوش درخت دید. او در پروژه‌هایی همچون «محمد رسول‌الله» و «قصر شیرین» به عنوان دستیار کارگردان فعالیت کرده و با کارگردان‌های مشهور مانند مجید مجیدی و رضا میرکریمی همکاری کرده است. این تجربیات به او کمک کرده تا با روش‌ها و شیوه‌های مختلف کارگردانی آشنا شود و تجربه و دانش خود را در پروژه‌های بعدی به کار گیرد.

از دیگر فعالیت‌های او می‌توان به کارگردانی و نویسندگی در مجموعه‌های تلویزیونی اشاره کرد. کارهایی همچون «بهانه‌ای برای بودن» و «تورشا شیرین» علاوه بر اینکه نشان‌دهنده تنوع کار او در عرصه تلویزیون در آذربایجان است، گواهی بر مهارت‌های چندجانبه او به عنوان یک هنرمند تمام عیار محسوب می‌شود.

فعالیت در تئاتر

تئاتر نیز یکی از زمینه‌هایی است که بابک لطفی خواجه‌پاشا در آن فعالیت چشم‌گیری داشته است. او آثار متنوعی را به عنوان کارگردان و نویسنده روی صحنه برده است، از جمله «مکلث» و «زن اجباری». تئاتر ملکث اولین تجربه‌ی حرفه‌ای قابل دفاع او در زمینه کارگردانی بود  این فعالیت‌ها نه تنها به غنای اثر هنری او افزوده بلکه نشان‌دهنده تعهد و عشق او به هنر در تمامی ابعادش است.

بازیگران فیلم در آغوش درخت

• ماران بنی آدم

یکی از برجسته‌ترین آثار مارال بنی‌آدم فیلم در آغوش درخت است که در آن در نقش اول زن به ایفای نقش پرداخته است. این فیلم در چهل و یکمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر حاضر شد و روایت دراماتیک و مینی‌مالی از تلاش‌های یک خانوادهٔ در آستانهٔ فروپاشی را به تصویر کشید. عملکرد او در این فیلم، بنی‌آدم را نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر زن جشنوارهٔ فیلم فجر کرد.

مارال بنی‌آدم، زادهٔ ۱۱ آبان ۱۳۶۰ در تهران، یکی از چهره‌های برجسته سینما و تئاتر ایران محسوب می‌شود که طی سال‌های اخیر با هنرنمایی‌های خود توجه‌ها را به خود جلب کرده است. با آغاز فعالیت‌های خود در حوزه تئاتر و سپس ورود بع سینما، او به عنوان یک بازیگر بااستعداد و مؤثر، توانسته است نقش‌های متنوع و جذابی را ایفا کند.

مارال بنی‌آدم در یک خانواده فرهنگی به دنیا آمد و از سنین جوانی به هنر علاقه‌مند شد. او با مشاهده سریالی به نام آپارتمان که بازیگر آن، امین حیایی، بود، به دنیای بازیگری جذب شد. اما پدرش در آن زمان با ورود او به این عرصه مخالف بود. تصمیم به حضور در کلاس‌های تئاتر مدرسه، نخستین گام‌های او در مسیر بازیگری بود. تحصیلات او در این زمینه نیز آغازگرمسیرش به سوی حرفه‌ای شدن بود.

بنی‌آدم دوره‌های بازیگری را در سال ۱۳۹۰ تحت نظر مهتاب نصیرپور در کانادا گذرانید و تجربه‌هایی موفق در ونکوور و تهران کسب کرد. او پس از بازگشت به ایران، فرصت‌های جدیدی برای ایفای نقش‌های متنوع به دست آورده و به زودی نام او در لیست بازیگران امیدوارکننده سینمای ایران قرار گرفت.

اولین حضور قابل توجه بنی‌آدم در سینما، نقش کوتاهی در فیلم تحسین‌شدهٔ “فروشنده” به کارگردانی اصغر فرهادی بود. در این فیلم، او با ارسال ویدیوئی ۲ دقیقه‌ای توانست به جمع بازیگران این اثر پیوسته و تجربهٔ ارزشمندی را در کنار یکی از برترین کارگردانان ایرانی کسب کند.

بنی‌آدم در ادامه، در فیلم خشکسالی و دروغ و دیگر آثار معتبر سینمایی مانند گیسوم به کارگردانی نوید به‌تویی حضور داشت. حضور او در پاندای کوچک، پاندای بزرگ به کارگردانی سحر خوشنام نیز نشان‌دهندهٔ تنوع در نقش‌آفرینی‌هایش بود.

اوج موفقیت‌های مارال بنی‌آدم در سال ۱۴۰۲ رقم خورد که با بازی در نقش پروین اعتصامی در فیلم “پروین” موفق به دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر زن جشنوارهٔ فیلم فجر شد. این جایزه نه تنها نمایانگر توانایی‌های بازیگری او بلکه نشان‌دهندهٔ درک عمیق و تحلیل درست او از شخصیت‌های مختلف در آثارش است.

بیشتر بخوانید:  بهترین کارگردان های زن ایرانی

• جواد قامتی

جواد قامتی، بازیگر جوان و مستعد ایرانی که این روزها با ایفای نقش «فرید» در فیلم سینمایی «در آغوش درخت» در کانون توجه رسانه‌ها و عشق‌ورزان سینما قرار گرفته است، متولد سال 1353 در مرند، یکی از شهرهای زیبا و فرهنگی آذربایجان شرقی است. این منطقه به خاطر تاریخ غنی و فرهنگ متنوعش، همواره منبعی از استعدادهای هنری و فرهنگی بوده است. قامتی نیز از همان اوایل فعالیت هنری‌اش در این منطقه، نشان داد که یکی از این استعدادها است.

جواد قامتی فعالیت‌های هنری خود را در زادگاهش آغاز کرد. او با تئاتر، به عنوان یکی از قدیمی‌ترین و اثرگذارترین اشکال هنری، آشنا شد و به تدریج به بازیگری سینما علاقه‌مند شد. در این مسیر، نخستین فرصتش به عنوان بازیگر سینما با فیلم «پوست»، به کارگردانی بهمن و بهرام ارک، فراهم شد. این فیلم نه تنها برای برادران ارک نقطه عطفی محسوب می‌شد، بلکه بستر لازم برای درخشش قامتی در عرصه سینمای ایران را نیز ایجاد کرد.

فیلم پوست با داستانی جذاب و کارگردانی قوی، جواد قامتی را به عنوان یک استعداد تازه در زمینه بازیگری معرفی کرد. با این نقش کلیدی، او توجه کارگردانان و منتقدان را به خود جلب کرد و توانایی‌هایش در بازیگری نمایان شد. این موفقیت، زمینه‌ساز رسیدن او به فرصت‌های بیشتر در صنعت سینما شد. یکی از این فرصت‌ها، ایفای نقش کوتاه در فیلم «ملاقات خصوصی» بود که برادران ارک در نگارش فیلمنامه آن نقش داشتند. قامت به این طریق توانست به صورت جدی‌تری مسیر بازیگری خود را دنبال کند.

بابک خواجه‌پاشا، که خود از استعدادهای نوظهور و برجسته آذری‌زبان است، با انتخاب قامتی نشان داد که باور به توانایی‌های این بازیگر کم سابقه هم می‌تواند نتایج درخشانی به همراه داشته باشد. این همکاری نه تنها به تثبیت جایگاه قامتی در عرصه هنر سینما کمک کرده، بلکه او را به عنوان یک بازیگر تمام عیار به نمایش گذاشته است.جواد قامتی با جلب نظرها در فیلم در آغوش درخت به کارگردانی بابک خواجه‌پاشا، نشان داده است که توانایی‌های او تنها محدود به یک یا دو نقش محدود تلویزیونی نیست.

• روح الله زمانی

روح‌ الله زمانی بازیگری بسیار جهان با استعدادی فوق العاده که نگاه جهان را به سمت خود کشانده و به عنوان یکی از چهره‌های نوظهور سینمای ایران به حساب می‌آید. زادهٔ سال ۱۳۸۴ در روستای نوجه‌ده در استان اردبیل، او از دوران کودکی با چالش‌های خاصی روبه‌رو بوده و به عنوان یک کودک کار، زندگی سختی را تجربه کرده است. این سختی‌ها، هرچند در ابتدا بار روانی سنگینی را برای او به همراه داشت، اما به طرز عجیبی او را برای ورود به دنیای هنر و سینما آماده کرد.

او  با ایفای نقش در فیلم «خورشید» ساختهٔ مجید مجیدی در سال ۱۳۹۸، فعالیت حرفه‌ای خود را آغاز کرد. این فیلم که به مسایل اجتماعی و زندگی کودکان کار توجه دارد، داستان علی، یک کودک کار با وضعیت نابسامان خانوادگی را روایت می‌کند. مادر علی به دلیل مشکلات روانی در بیمارستان بستری است و روح الله توانست با ایفای این نقش، توانایی‌های خود را به معرض نمایش بگذارد.

نقش علی در خورشید مجید مجیدی زمینه‌ساز موفقیت او شد، به طوری که او جایزهٔ مارچلو ماسترویانی به‌عنوان بازیگر نوظهور از هفتاد و هفتمین دوره جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم ونیز را به‌دست‌آورد. این موفقیت نه تنها نشان‌دهندهٔ توانمندی‌های بازیگری او بود، بلکه نیز تأییدکنندهٔ توانایی روح‌الله در به تصویر کشیدن چالش‌های اجتماعی و انسانی است و به نظر می‌رسید در همین نقطه بود که جواد خواجه پاشا مجذوب استعداد‌ بکر زمانی در بازیگری شد.

رشد در یک خانوادهٔ پرمشقت، روح‌الله را با مسائلی مواجه ساخت که او را به سمت یادگیری و پیشرفت در عرصه‌های مختلف هدایت کرد. کمک‌هزینه‌هایی که از سوی پدر و مادر بزرگش به او می‌رسید، به او این امکان را داد که تحصیلات خود را ادامه دهد و به عالم هنر علاقه‌مند شود. او تمامی این چالش‌ها را به عنوان پل‌هایی به سوی موفقیت خود می‌نگرد و به‌خوبی آموخته است که می‌توان از محدودیت‌ها به عنوان محرک‌های رشد و پیشرفت استفاده کرد.

پس از موفقیت فیلم خورشید روح‌الله زمانی توانست در فیلم «موقعیت مهدی» ساختهٔ هادی حجازی‌فر که جواد خواجه پاشا در آن فیلم دستیار کارگردان بود نقش یک رزمندهٔ ۱۵ ساله در جنگ ایران و عراق را ایفا کند. این فیلم به یکی از آثار پرفروش سینما تبدیل شد و روح‌الله در این نقش از حداکثر استعداد خود استفاده کرد. او توانست با بازیگری قوی و احساسی، چالش‌های روحی و جسمی یک رزمنده جوان را به تصویر بکشد. همچنین، این فیلم در چهلمین دوره جشنواره فجر نامزد دریافت ۱۴ جایزه شد و روح‌الله نیز در این جشنواره نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد.

زمانی در این فیلم با چالش‌های دشواری روبرو شد، او در مصاحبه‌ای اعلام کرد که مایل است نقش‌های متنوع‌تری را بعد از فیلم خورشید ایفا کند. این نشان‌دهندهٔ آرزوها و انگیزه‌های او برای ادامهٔ رشد و یادگیری در عرصهٔ سینماست.

بیشتر بخوانید: همه چیز درباره فیلم جوکر 2

فیلم در آغوش درخت در اسکار 2025

انتخاب نماینده‌ای برای حضور در جشنواره‌های معتبر جهانی به‌ویژه آکادمی اسکار، همواره با چالش‌ها و درگیری‌های خاص خود همراه بوده است. همچنین باید اعتراف کرد که اقبال داوران جشنواره اسکار اکثرا به کسانی گره خورده است که قاب های تاریک تر و البته سیاست زده تری را به مخاطبان خود پیشکش می‌کنند.

اما این بار خواجه پاشا که در سال‌های قبل تر به شاگردی کاربلد هایی مثل مجید مجیدی که رگ خواب داوران جشنواره های خارجی را به خوبی بلدند توانست در فیلمش با طبیعت زیبای ایران از داوران اسکار و البته جشنواره زوریخ دل ببرد. ایران همیشه از نظر سینمایی کشوری با پتانسیل‌های بالا شناخته می‌شود، اما در سال‌های اخیر، دیپلماسی سینمایی و شرایط اجتماعی و سیاسی ایران، به‌نوعی این پتانسیل‌ها را تحت تأثیر قرار داده است. با این حال امسال با انتخاب فیلم در آغوش درخت به‌عنوان نماینده سینما ایران، امیدها دوباره رنگ و بوی تازه‌ای به خود گرفته است.

این فیلم توانست توجه بسیاری از تماشاگران را به خود جلب کند و از میان سه نامزد نهایی، با اکثریت آرا به‌عنوان نماینده سینمای ایران انتخاب شد. هیات انتخاب این فیلم متشکل از شخصیت‌های معتبر سینمایی چون نرگس آبیار، شبنم مقدمی، فریدون جیرانی و دیگران بود که انتخابی مورد تحسین و انتظار را رقم زدند.

یکی از نقاط قوت فیلم «در آغوش درخت» این است که با نگاهی واقع‌گرایانه به زندگی مردم ایران پرداخته و آنها را در بستر حوادث اجتماعی و فرهنگی به تصویر می‌کشد. این اثر به‌دور از بازی‌های سیاسی و مسایل حاشیه‌ای، سعی دارد نمایی محترم و انسانی از جامعه ایرانی به جهانیان ارائه دهد. این ویژگی می‌تواند در سطح بین‌المللی بسیار مؤثر واقع شود و باعث جلب توجه منتقدان و تماشاگران خارجی به فرهنگ و هنر ایرانی گردد.

باید گفت موفقیت در جشنواره‌هایی همچون اسکار نیازمند دیپلماسی سینمایی و رایزنی‌های دقیق در سطح جهانی است. فرایند انتخاب فیلم‌های نماینده هر کشور به‌ویژه در زمینه فیلم‌های غیرانگلیسی، از پیچیدگی‌های خاصی برخوردار است. بنابراین در آغوش درخت می‌تواند نقطه عطفی برای بازگشت جدی سینمای ایران به عرصه‌های بین‌المللی باشد.

این سوال پیش می‌آید که چرا احتمال موفقیت ایران در جشنواره اسکار تا به این حد کم است. واقعیت این است که هر کشوری برای ورود به جمع پنج نامزد نهایی بخش خارجی‌زبان، باید شرایط خاصی را برآورده کند. از جمله این شرایط می‌توان به پخش مؤثر و استراتژیک فیلم، برقراری روابط عمومی مناسب و فوران نقدهای مثبت از سوی منتقدان معتبر اشاره کرد. متأسفانه، در خلال سال‌های اخیر، ایران در برخی از این موارد دچار چالش‌های جدی بوده و همین امر باعث کاهش شانس موفقیت فیلم‌ها در این عرصه شده است. با این حال فیلم در آغوش درخت شانس دوباره ای برای فیلم های روشن و امیدوار برای ایران در سینمای جهان است.

سخن آخر

نخستین ساخته ی جواد خواجه پاشا آنقدر اثر عمیق و ارزشمندی است که میتوان چندین مقاله درباره ی وجوه مختلف آن نوشت.اما در پایان فیلم در آغوش درخت شما به این نتیجه می‌رسید که این یک فیلم همه چیز تمام است و با موزیک خلعتبری یک فیلم کامل بی نظیر است و اسفند امسال همه ی چشم‌ها منتظر است تا این فیلم اسکار2025 را برای ایران به دست آورد.

سوالات متداول